Музей-сядзiба "Пружанскi палацык"

Мы на сацсетках:

Пружаны 

Выстава Уладзіміра Пятраня і Алега Восіпава

Напрыканцы 2008 года ў музее адчынілася новая выстава.
Другі раз палотны Уладзіміра Мікалаевіча Пятраня¹ выстаўляюцца у палацыку.
На гэты раз у выставачнай зале размясцілася восемь работ мастака. Але ж сёння Уладзімір прыйшоў да аматараў мастацтва не адзін, а са сваім сябрам – мастаком Алегам Восіпавым, які прадстаўляе на агляд два сваіх “свежых” палотны.IM000084.JPG

Мастак Ул.Пятрань

З прэс-кіта да выставы:
“УЛАДЗІМІР ПЯТРАНЬ:
Толькі карціны, працятыя глыбокім сэнсам, які перадае ўласнае я, могуць сапраўды прыцягнуць гледача. Усё, што існуе па тым боку штодзённасці, зачароўвае.
Мастак, з якім мы жадалі бы Вас пазнаёміць, годны ўвагі. Гэта не лёгка пазначыць яго стыль: можа гэта разнавіднасць фігураныўнага сюррэалізму? Здаецца, што ні адно паняцце тут не падыходзіць. Яго карціны адзінкавыя ў сваім родзе і не даюць улучыць сябе ў рамкі вызначанага стылявога кірунку. Ні яго тэмы, ні яго стыль, ні яго тэхніка не з’яўляюцца працягам вызначанай традыцыі.”

Алег Восіпаў² пакуль невядомы пружанцам мастак. Ягоныя палотны ўражваюць сваёй насычанасцю фарбаў і вобразаў …

З прэс-кіта да выставы:
“АЛЕГ ВОСІПАЎ прыналежыць да плеяды вечных працаўнікоў і шукальнікаў на перакрыжаваннях сусвету мастацтва. Усё створанае гэтым мастаком зразумела не гэтулькі лагічна, колькі вобразна. Яго карціны — гэтае адчыненае выліванне душы. Алег Восіпаў складаны, самакрытычны мастак, якому ўласцівыя сумневы і які стала ў пошуку. Мір яго карцін распасціраецца ад пачуццёва-пэўнага да
па-філасофску ўсеагульнага, ад гратэскава-рэалістычнага да вольна формаўтваральнага. Вобразныя сюжэты ў яго творах змяняюць свае прапорцыі, дэфармуюцца, набываюць рытм і рух, напаўняюцца лёгкім дэкорам, вар’іруюць. Устойлівая кампазіцыя ўдасканальваецца праз лёгкую імправізацыю. Гармонія формы накіроўваецца ў кантрасныя проціпастаўленні. “

1. Даведка:
Уладзімір Пятрань нарадзіўся ў 1962 году. Скончыў Бабруйскую мастацкую вучэльню па спецыяльнасці «мастак-дэкаратар».
З 1988 Пятрань выстаўляецца ў розных галерэях у Расеі, Беларусі, Польшчы, Нямеччыны, Швейцарыі.
Жыве ў г. Пружаны.

2. Даведка:
Алег Восіпаў жыве ў г.Пружаны. У 2005 годзе прымаў удзел у Першым конкурсе выяўленчага мастацтва Арс Лонга-2005 з сваёй работай “Абуджэнне Глафіры” (http://www.arslonga.by/projects/project_1/works/1/index9.php).
Карціны мастака знаходзяцца ў прыватных калекцыях Расеі, Беларусі, Польшчы, Нямеччыны, Галандыі, ЗША.

Пра сайт музея ў радыёэфіры!

25 лістапада 2008 ў эфіры «Радыё Рацыя» прагучаў аналітычны матэрыял пра сайт музея-сядзібы “Пружанскі палацык”. Супарцоўнікі музея выказваюць шчырую падзяку рэдакцыі «Радыё Рацыя» за ўвагу да праблематыкі інфарматызацыі ўстаноў культуры Беларусі, у прыватнасці музея-сядзібы «Пружанскi палацык».
Да матэрыялу хацелася б дадаць трохі важнай, на наш погляд, інфармацыі.
Упершыню палацык з’явіўся ў Сеціве ў 2001 годзе — гэта быў невялічкі раздзел на сайце жыхара г.Кіева, нашага земляка, Аляксандра Фадзеева, дзе расказвалася што ёсць такі музей- палацык, што там можна пабачыць, а што пакуль не.
У 2002 годзе намаганнямі супрацоўнікаў музея пры тэхнічнай падтрымцы спецыялістаў рэсурснага цэнтра пры аддзеле адукацыі(РЦССН) Бегера Мікалая і Дубінчука Мікалая з’явіўся асабісты сайт музея зроблены на расейскім серверы by.ru. Але і гэты сайт доўга не праіснаваў.
Ужо ў 2003 годзе, зноў жа, з дапамогай супрацоўнікаў рэсурснага цэнтра быў створаны новы сайт, у новым фармаце і на новай пляцоўцы з асабістым даменам: http://museum.pruzhany.com. З таго часу – гэта пастаяннае даменнае імя музея.
Сайт працаваў, раз-параз з невялікімі перапынкамі, патрохі разрастаўся.
У кастрычніку 2007 года сайт выйшаў у новым выглядзе і дагэтуль застаецца нязменным у новай абалонке.
На ім з’явіліся новыя раздзелы, дапоўніліся і пашырыліся ранейшыя. Было ўдакладнена шмат інфармацыі, якая датычыцца гісторыі сядзібы. Праца над сайтам працягваецца.
У бліжэйшы час плануецца дапоўніць пустуючыя раздзелы і дадаць шмат новых матэрыялаў.
Напрыканцы хацелася дадаць, што ўся інфармацыйная работа над сайтам праводзіцца толькі аднім чалавекам – дырэктарам музея Юрыем Зялевічам, пад патранажам і тэхнічнай падтрымкай супрацоўнікаў РЦССН, і з’яўляецца асабістай ініцыятывай усіх гэтых людзей.
З сёнешняй нагоды гэтага артыкула змяшчаем яшчэ матэрыялы па мерапрыемствах і выставах, якія адбыліся на працягу кастрычніка-лістапада бягучага года.

p.s.: асабісты ВЯЛІКІ ДЗЯКУЙ краязнаўцу і радыёаматару з Зеляневічаў Міколу Волчаку, які давёў да нас інфармацыю пра рэпартаж. У Пружане ж вална «Рацыі» ловіцца вельмі цяжка – усё залежыць ад прыродных умоў.

Акцыя байк-клуба «Пасека»

19 кастрычніка 2008 года у парку музея праходзіла акцыя ў рамках
Дня адчыненых дзвярэй Пружанскага сацыяльнага дзіцячага прыюта – дзеці разам з сябрамі брэсцкага байк-клуба “Пасека”   пасадзілі некалькі дзесяткаў дэкаратыўных дрэў.

85661
Падаем невялікі фотарэпартаж з гэтай падзеі.

Выстава Алены Лось

1 лістапада 2008 года ў музее адбудзецца прэзентацыя выставы работ мастачкі Алены Лось (з удзелам аўтаркі)
Пачатак у 15.00
Запрашаюцца ўсе зацікаўленыя.

Тэлефон для даведак:
7-18-96 — для жыхароў Пружанскага раёна,
8-01632-7-18-96 — для жыхароў Беларусі,
+375-1632-7-18-96 — для тэлефанаваньня з-за межаў Беларусі.

Новая форма справаздачы для музеяў Брэсчыны

У сувязі з падрыхтоўкай Брэсцкім абласным краязнаўчым музеем інфармацыі аб рабоце дзяржаўных музеяў Брэсцкай вобласці па выкананні Рэспубліканскай праграмы развіцця музейнай справы ў Рэспубліцы Беларусь на 2006-2010 гг. у Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь і кіраванне культуры Брэсцкага аблвыканкама, просім Вас дасылаць штоквартальныя, паўгадавыя і гадавыя справаздачы па прапанаваным узоры. Калі ў музеі не праводзіліся асобныя з пералічаных выглядаў прац, у справаздачы яны апускаюцца. Інфармацыя ў тэкставай частцы справаздачы павінна быць лаканічнай.


Загадчыца навукова-метадычным аддзелам
Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея
З.П.Шчэрба

Тэлефон для кансультацый : 223-21-78

Дзень горада

3 жніўня 2008 года ў горадзе адбудзецца святкаванне 575-гадавіны з часу летапіснага ўспаміну пра паселішча.

Музей рыхтуе да гэтага мерапрыемства графічны«Каляндар гісторыі» — асноўныя знакавыя даты ў гісторыі горада за 575-гадоў.
Увогуле праграма свята будзе вельмі цікавай і насычанай.

Праграма святкавання Дня горада 3 жніўня 2008 года.

11.00-17.00 – выстаўка народных умельцаў і матэрыялаў музея “Каляндар гісторыі” каля Гандлёвых радоў.
11.00-22.00 – святочны гандаль, праца дзіцячых атракцыёнаў па вул.Савецкай.
11.30-12.00 – шэсце духавых аркестраў па вуліцы Р.Шырмы і вуліцы Савецкая.
11.50-12.00 – паказальны выступ групы на дэльталётах.
12.00-12.15 – урачыстае адкрыццё Свята горада на сцэне каля палаца культуры.
12.15-14.00 – тэатралізаванае прадстаўленне.
12.30-16.00 – чэмпіянат раёна па футболу. Гарадскі стадыён.
14.00-17.00 – канцэрт Брэсцкага гарадскога духавога аркестра і ансамбля песні і танца ”Палескія зоры”(г.Пінск).
17.00-19.00 – святочная акцыя МТС з удзелам гуртоў “Цвет алоэ”, “Без билета”.
19.00-22.00 – танцавальная праграма.
22.00 – святочны феерверк.
22.00-1.00 – дыскатэка (ГДК).

Усіх жадаючых паглядзець на прыгажосць горада з вышыні птушынага палёту запрашаем на платныя палёты на дэльталётах з пляцоўкі “Малыя Якавічы”(канец вуліцы Кастрычніцкая) з 17.00 да 20.00 г.

Турыстычная выстава ў Брэсце

23-24 мая ў Брэсце праходзіла выстава турыстычных магчымасцей вобласці «Турызм. Лета 2008». Музей таксама прымаў удзел у гэтай прэзентацыі.83374

Пружанскі павільён на выставе.

32085

Намеснік старшыні райвыканкама Мікалай Пятровіч Кудравец прэзентуе Пружаншчыну турыстычную.

Свет пабачыла кніга Алеся Горбача пра Міхала Забейду-Суміцкага

ШЭЙПІЦКІ «САЛАВЕЙКА»: ВЯРТАННЕ НА РАДЗІМУ

    У беларускай акадэмічнай серыі «Нашы славутыя землякі» накладам 1000 паасобнікаў выйшла кніга Алеся Горбача «Песняй даваў людзям радасць», прысвечаная Міхасю Забэйдзе-Суміцкаму.

3 гэтай нагоды ў літаратурнай гасцёўні цэнтральнай раённай бібліятэкі імя М. Засіма адбылася яе прэзентацыя. Не баючыся перабольшыць, можна сказаць, што Міхась Забэйда-Суміцкі — выдатная і фенаменальная постаць як у гісторыі беларускага нацыянальнага мастацтва, так і ўвогуле ў беларускай гісторыі. Яго голасам захаплялася ў 30-я гады XX стагоддзя ўся Еўропа. Некалі яго прыраўноўвалі да Леаніда Собінава, Энрыка Каруза ды іншых славутых мэтраў опернага майстэрства. Ён узнёс беларускую народную песню на вяршыню мастацтва. Спяваючы яе далёка ад Радзімы, ён расчульваў ёю сэрцы тысяч людзей. А шлях на Радзіму быў цяжкім і пакутлівым. Вяртацца гэтае імя пачало толькі ў 90-я гады, пасля смерці спевака.
Матэрыялы аформленай выставы з фондаў бібліятэкі і музея-сядзібы «Пружанскі палацык» яскрава пацвердзілі, што пра нашага славутага земляка пісалі і раней. Аднак усё гэта былі толькі згадкі, якія не паказвалі асобы спевака, не давалі поўнага ўяўлення пра гэтага выдатнага чалавека і ягоную творчасць, пра ўсё тое, што зрабіў Забэйда для Беларусі, якую так моцна любіў і ад якой амаль усё сваё жыццё быў адарваны.
Кніга Алеся Горбача напісана на аснове асабістага архіва артыста, што захоўваецца ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва. У гэтым яе адрозненне ад усяго, што напісана раней. Сотні перабраных дакументаў і фотаздымкаў розных гадоў, а таксама сустрэчы з людзьмі, што асабіста ведалі артыста, дазволілі аўтару зрабіць кнігу шчырай і пранікнёнай: нібыта ён прайшоў побач са сваім славутым земляком усё ягонае жыццё.
Пачуць аповед аўтара прысутным было асабліва цікава, бо ён таксама аказаўся нашым земляком з вёскі Куляны, што на Ружаншчыне. 3 гэтага ўсё і пачалося. Даведаўшыся яшчэ ў 1992 годзе ўпершыню пра Забэйду-Суміцкага, ён быў моцна здзіўлены, не мог паверыць, штоталенттакога маштабу дала свету яго родная Ружаншчына.

67747

Удзельнікі вечарыны, супрацоўнікі бібліятэкі ды музея-сядзібы, зрабіўшы невялікае падарожжа па старонках кнігі, змаглі пераканаць усіх, што імя Міхася Забэйды-Суміцкага, вялікага спевака і слаўнага сына беларускае зямлі, павінна ўрэшце заняць належнае месца як у нашай нацыянальнай гісторыі, мастацтве, так і ў сэрцы і розуме кожнага беларуса.
Гэта чалавек, які толькі пятнаццаць дзіцячых гадоў пражыў на Радзіме (у вёсцы Шэйпічы), спяваў на семнаццаці мовах свету, а не забыўся, не зрокся роднай мовы. Празусё жыццё пранёс ён с сабой калыханку маці, расчульваючы ёю сэрцы тысяч людзей.

41765
Выбар, які зрабіў Забэйда ў 30-х гадах, быў вялікай ахвярай. Як трэба было любіць свой народ, сваю зямлю, каб дзеля служэння ім пакінуць тое, да чаго так упарта імкнуўся, тое, да чаго праз такія церні прабіваўся, тое, у чым дасягнуў вялікіх поспехаў, — | оперу. Ён так і не раскрыў, не рэалізаваў сябе напоўніцу як оперны спявак. Ён свядома збочыў з запаветнага шляху, каб пакласці свой талент на алтар служэння сваёй Айчыне. Нельга не прывесці словы самога маэстра: «Лепшай маёй кнігай з’яўляюцца мае песні. Песня — гэта душа народа, да якога і я належу. Трэба раскрываць гэтую душу, паказваць яе якасці іншым народам. Тады нас будуць шанаваць і любіць. А мы будзем абагачаць і сябе, і сусветную культуру. Хай гэта будзе хоць па маёй смерці, але гэта мусіць быць!»

На працягу ўсёй сустрэчы ў зале гучалі запісы песень у выкананні Забэйды-Суміцкага. А як даніна памяці славутаму земляку, прагу-чалі песні ў выкананні Валянціны Слабады пад акампанемент Святланы Казей. Адна з іх — песня-прысвячэнне Міхасю Забэйдзе-Суміцкаму «Мы — нашчадкі твае».
На паліцах бібліятэк нашага раёна з’явіліся першыя паасобнікі кнігі — дар чытачам ад яе аўтара.

Ніна ШАБУНЯ

НА ЗДЫМКАХ: вокладка кнігі і яе аўтар А.Горбач.

Песні М.Забэйды-Суміцкага (альбом БМА «Ластаўкі ў стрэсе») можна знайсці тут:
http://palacyk.diinoweb.com/files/My%20Music/Zabiejda-Sumicki%20Lastauki%20u%20strese/

Сусветны Дзень музееў

18 мая 2008 года
у музее-сядзібе “Пружанскі палацык” адбудзецца брыфінг
“Перспектыва развіцця музея-сядзібы “Пружанскі палацык””
(праект рэканструкцыі сядзібы распрацаваны творчым калектывам музея)
да удзелу запрашаюцца ўсе жадаючыя.Пачатак ў 14.00 г.p.s.: Паважаныя жыхары і госьці горада
нагадваем вам, што ў гэты дзень у рамках правядзення міжнароднага Дня музееў
экспазіцыі музея адчынены для бясплатнага наведвання.

Час працы: 10.00 – 18.00.

Малююць дзеці!

6 красавіка 2008 года ў Выставачнай зале музея адчынілась выстава
 прысвечаная 20 – годдзю мастацкага аддзялення Пружанскай дзіцячай школы мастацтваў імя Рыгора Раманавіча Шырмы.
Выкладчыкі аддзялення шуткуюць – “ХХ лет спустя”.

На прэзентацыю выставы прышлі павіншаваць сваіх настаўнікаў і школу, як сёнешнія навучэнцы, так і тыя хто вучыўся маляваць 5, 10 гадоў таму, Салон музея ледзь умесціў усіх жадаючых. Тады ў 1988 годзе, мала хто з прысутных педагогаў мог уявіць сабе гэткае мерапрыемства знагоды такога юбілею.
Якаў Сямёнавіч Малайчук, былы дырэктар школы мастацтваў, чалавек , які стаяў у вытокаў стварэння гэтага аддзялення, успамінаў: “А пачыналася ўсё з маленькага пакойчыка, у старым будынку музычнай школы(цяпер гэта “Прэстыж”), печь, некалькі сталоў ды шчыльна стаячыя друг да друга мальберты. Тады казалася, добра было б набраць для пачатку, хоць 30 вучняў – прышлі больш. “

66849Першым настаўнікам быў – Рыгор Піліпавіч Печнікаў (дарэчы ён прысутнічаў на імпрэзе), гэты добра вядомы ў горадзе чалавек мастацкай прафэсіі з’яуляецца адкрывальнікам таленту не аднага дзесятка вучняў – гэта і Наталля Грыцко, мастачка, кераміст, вядомы ў Берасьце дызайнер, і мясцовы скульптар-кераміст Віталь Раманоўскі, і Наталля Пашкевіч, прызнаная мастачка, якая жыве сення ў Францыі і шмат, шмат іншых пружанцаў.

Сення мастацкае аддзяленне – гэта больш за 100 вучняў. Як адзначыла дырэктар школы мастацтваў Лілія Мікалаеўна Філімовіч: “Нам ёсць чым ганарыцца – вучні нашага аддзялення з’яўляюцца шматлікімі лаўрэатамі розных рэспубліканскіх конкурсаў і дзіцячых плэнэраў ў Польшчы, мастацкіх фестываляў ў рамках Саюзнай дзяржавы і ЮНЭСКА. Нашы былыя вучні атрымліваюць прэзідэнскія стыпендыі ў рамках падтрымкі творчай моладзі. Праз 20 год мы бачым асаблівую патрэбнасць грамадству гэтага накірунку работы нашай школы, на перадзе шмат новых планаў, а сенешняя выстава стала сваеасаблівай “справаздачай” работы аддзялення за гэты час.”
На выставе прадстаўлена больш за 50 работ – гэта ў першую чаргу малюнкі цяперашніх вучняў, сярод папярэдніх пакаленняў маладых мастакоў есць работы і Наталлі Цыбулевіч, керамічны посуд Наталлі Грыцко. Выстава атрымалася яркая і выразная, першыя наведвальнікі доўга затрымаліся сярод першых парасткаў будучых таленавітых мастакоў.
Дырэктар музея Юрый Зялевіч прапанаваў гэтую выставу лічыць пачаткам добрай традыцыі штогадовых справаздачных экспазіцый лепшых новых работ мастацкага аддзялення ў Выставачнай зале “Пружанскага палацыка”, што падцвердзіў, разам з дырэктарам школы мастацтваў, перарэзваннем чырвонай стужкі.

* * *

У Кнізе водгукаў зроблены такі надпіс:
“Калі б вяселка раптам упала б на зямлю – яе рознакаляровасць абавязкова б папала ў рукі вось гэтых маладых талентаў. Дзякуй Вам усім за тое, што вы робіце. І яшчэ вам чатыры разы па ХХ – Завіце на юбілей, мы абавязкова сустрэнемся!”